Amsterdammertje

Toen ik naar de statistieken van Trans IP keek gaf de teller 4.500 aan. Meest gelezen in 2017. Een blogje over mijn opa, zijn geliefde Amsterdam en de burgemeester Eberhard van der Laan. “dat het de lieve stad blijft  die het is… Geboren in het huis waar mijn grootvader woonde.  De trap op de Singel bij mijn ouders was te smal in geval van complicaties, vertelde mijn moeder me.  Ook[…]

Amsterdammertje

Eberhard van der Laan. Een laatste wens voor de Amsterdammers en de stad waarin ze wonen. Iedereen die denkt dat Amsterdammers lief en meegaand zijn, slaat de plank mis. Ook deze burgervader was geen doetje. Ook niet in taalgebruik. Maar je krijgt zelden een mes in je rug van een Amsterdammer. En dat is lief. Na meer als een kwart eeuw draag ik nog het gevoel dat het geen stad[…]

een collage van fotootjes en tekeningetjes met watercolor van een Amsterdams meisje

Als zesjarige  woonden we achter de winkel van mijn opa.  ‘Het kaasboertje’ Ik “hielp” soms met de etalage toen mijn opa zei:  “ik heb een cadeautje, hand open, ogen dicht”. Zachtjes voelde ik er iets in vallen en mijn opa sloot voorzichtig mijn hand. “Je mag kijken” en ik keek voorzichtig terwijl ik mijn vingers terug openvouwde.  Spinnen, vliegen en spinnenwebben. Hij lachte vol plezier, zijn dag was goed. Ik gruwde.[…]

Een collage van een lichtgouden achtergrond met babyfotootjes in en rond Amsterdam. Met de tekst, als de lente komt en Hollands welvaren

In het voorjaar is het zalig om op de Amsterdamse marktjes langs de kraampjes met bloemen te lopen, op de hoek van een café een terrasje te doen. Bakkie koffie?  Ja, Amsterdam, ik mis je. Mijn opa kon nog geen weekend zonder zijn geliefde Amsterdam en er ging geen week voorbij zonder dat hij een maatje in zijn keel liet glijden bij de kraam op de Albert Cuyp, lekker met[…]