boek Makkelijke Moestuin gratis verzonden

Ik heb nog nooit een boek gratis verzonden, maar…

het staat op mijn lijst.  En een lijstje hoort te bewegen.. Afgelopen weekend neem ik de trein naar Groningen. De auto kon ook. Tot ik de tarieven met de trein zag. Als je eerste klas kunt reizen en onderweg rustig werken in een leren stoel met wifi. De beslissing was snel gemaakt. Voor 30 euro geraak je er niet met de auto. Dan nog een parking in het Hampshire voor 17 euro. Tel uit je winst.  Bovendien ben je die tijd kwijt en is het beter voor het milieu.  Relaxt zit ik op mijn I-padje wat te werken, koffietje erbij en de kilometers zoeven.

De volgende morgen stap ik langs het water en de hoek omslaand is er de eerste winkel. Wiet, “paddestoelen” en waterpijpen. Luidop lachend omdat ik het op de een of andere manier niet in Groningen verwachtte. Wel in Amsterdam, maar niet hier.  Ietsje verder zijn de “gewone” winkels.  Het is een unieke stad met een leuke sfeer.  Het Groninger museum staat op het to do lijstje. “Van Friedrich tot Turner”

In de eerste zaal hangen een kleine 10 werken maar dat ene werk is als een magneet. “The sun is God”. Voor mij is hij de zon. “Turner”. Alle andere hangende werken vormen de schaduwomlijsting. Ik probeer nogmaals naar de andere werken te kijken, maar het lukt niet goed. In de volgende zaal hangen drie kleinere werken. De tekst verrast me. “geïnspireerd door de kleurenleer van Goethe”. Enkele jaren terug koos ik voor kunstgeschiedenis “Turner” en ja, dan ga je naar Londen.  De “Temeraire” hangt in het National.  Een fier oorlogsschip dat zijn laatste weg aflegt. De laatste bestemming is schroot.  De zon gaat onder. Het is het schilderij dat door de Engelse bevolking werd uitverkoren tot “mooiste schilderij van de UK”.

Lezend over de tot standkoming van de kleurenleer van Goethe vraag ik me of het wel kan dat Turner zich bij de “Temeraire” op deze principes heeft gebaseerd.  Invallend licht in een prisma geeft geel naast wit en in negatief blauw en paars. De vertaling van Goethes leer uit het Duits naar het Engels kwam later als het schilderij. Turner een Duits boek lezen? Mmmm…. “The National” museum?

Een aantal weken later steekt er in de brievenbus een dikke bruine envelop. Van de conservator. Na een degelijk onderzoek toch niet zeker.  Vriendelijk verwijzen ze door naar “Tate”. De brief had er lang over gedaan. Er stond Duitsland op i.p.v. België.  Nieuwsgierig ben ik. Nog altijd. Ik kijk terug naar de drie werkjes van Turner en stap door naar Achenbach.

Behalve van het besturingssysteem op de bok met een span paarden ken ik geen Achenbach. Chique, tijdloos. Boeiender als Friedrich met zijn eiken.  In onze tuin zou hij zijn hart hebben opgehaald. Eiken bij de vleet. Misschien zou hij de dood hier meer naast zich hebben neergelegd. In ieder geval word ik er niet levendig van.  Denk zijn laatste werk met het maanlandschap en de schepen boeit wel. Teer en geheimzinnig.  De werken van de Scandinaven zijn een verrijking. Blij dat ik gegaan ben.  Ook voor het “Starck” stempeltje.

Terugwandelend naar het hotel voor mijn bagage, belt de receptioniste een taxi.  Ik heb boeken bij van de Makkelijke Moestuin. Dan is een auto wel handig want het weegt door. Ach, als ik eenmaal op de trein zit. En dan ondervind je  spontane vriendelijkheid van mensen. Een Fransman, een Marokkaanse bokser en een meneer van Securirail sjouwden met de Makkelijke Moestuin.  It puts a smile on my face.

Maar vooral ben ik blij met de reden waarom ik naar Groningen ging.  Een “Makkelijke Moestuin” ontmoeting in levende lijve. Genieten.  Een  SFG methode vinden is één maar er met een klein team een “Makkelijke Moestuin van maken is meer.  Teamwork van mooie mensen. De zaadjes groeien. De worteltjes volgen. Het voelt fijn om  verkooppunt te  zijn van iets waar je zelf blij van wordt.

Het boek van de Makkelijke Moestuin vind je in de webshop Birds and Berries. Nu zonder verzendkosten. Yesssss…….

Love

Berries

 

 

 

 

 

2 comments:

Geweldig… dat over Turner en de kleurenleer.
Ik ga met de meiden binnenkort Richter bekijken in het SMAK.

Beantwoorden

🙂 ja zalig. Kan ook die envelop van het National en de conservator niet wegdoen. Met gekopieerde delen lectuur over Turner. Er is moeite en tijd in gestoken. Richter heb ik nog nooit in het echt gezien. Ben fan van het modehuis Missoni en Richter heeft toch ook van die fijne gekleurde streepjes? Daar wil ik ook geraken:-)

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.