foto van een studentenkamer oftewel op zijn vlaams, een kot

Snapshotje Ipad pro

Ha,  terug plezier in het maken van fotootjes.  Lekker simpel met de Ipad.

En zalig zijn mijn vriendinnen. “Je lijkt het Centraal Station wel, altijd maar uitzwaaien!” komt er van Nederlandse bodem. Dit keer mijn jongste zoon. Hij vertrekt samen met een vriend op stage in de U.K. De papa brengt ze, een ballonvaarder.  Even zie ik een oversteek en wilde avonturen met de ballon voor me, maar koppel dan terug naar het Centraal station. De jeep gaat de trein op.

Voor zijn vertrek moet het kot geruimd worden en  snapshotjes van de gekuiste versie. Het is avond en pikkedonker.  De Ipad trekt het zich niet aan.  Ik laad de foto’s op op easykot enzo,  klaar is Kees.  De kamer staat al een tijdje vergeefs op internet. De  huur is nog niet gedaan. Twee dagen later belt de huisbazin. Goed nieuws. Ze mag een contract opmaken.  Ik haal opgelucht adem.

De dagen erop komen  reacties op de kamer vlotjes binnen.

Doorniksewijk 113. Het was drie jaar geleden een nieuwbouw en Nick vond het plezierig de eerste bewoner te zijn.  En Mamsie wist dat hij er goed zat. Een plaats waar je jezelf of je kind ziet zitten. Dat wilde ik zien op de foto. Voor de technische perfectie van zo’n beeld sluit ik mijn ogen.

Nu zoonlief vertrokken is gaan we samen uit eten. Het is al even geleden en ik geniet. Van het gezelschap,  van de vriendelijkheid van Kortrijk en het blauwe interieur bij de  Walle dat niet zo voor de hand ligt. Als Herlinde hoort dat we in de auto koelvloeistof roken en de temperatuur snel steeg, zet ze met een smile een paar  flessen witte wijn  op tafel. “Geen wijn, maar water, voor als de temperatuur onderweg te hard oploopt!”. We kozen voor vis en tartetatin als dessertje. Het smaakte, het was goed.

We beloven een paar eet adresjes door te geven van Mechelen en rijden met -1° de autostrade op. De temperatuur stijgt maar het lukt. Ik verkies om het uitladen van de auto morgen te doen maar Frank denkt aan zijn bak met Karmeliet.  Nog geen uur later is de gang gevuld met Nick rommel. Dat deel is voor mij. Voor morgen, of de dag erachter.

Love

Berries

P.S.:  Mechelaars, wat is jullie favoriete eetadresje in Mechelen? De mijne in Kortrijk weet ik voor het moment.

11 comments:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.