je ziet een soort van collage in watercolor, Het is een beetje een warboel van zaadjes en plantjes en een geschreven tekst. Ik heb nog nooit een zaadje geplant, maar vandaag is de dag.

Zaadje geplant

Moet je altijd binnen de lijntjes kleuren?

Moet je altijd eerst beheersen voordat je eraan begint? Als je enthousiast wordt over iets wat je ziet gebeuren, je ziet het werken en groeien…

Waarom zou je er niet met je twee voeten inspringen. Ja, en als het dan mislukt? Tja dan hebben al die voorbijgangers die passeren natuurlijk een punt. Maar gelukkig zijn er veel zaadjes en je begint gewoon opnieuw.

Maar daar dacht ik niet aan. Ik heb me nooit druk gemaakt over wat voorbijgangers vinden. Passagiers die soms even met je meegaan op de trein, maar weer ergens uitstappen waar je ze niet kunt zien. So long and have fun.

Dus op 9 augustus 2016 sprong ik erin.  Ik volgde de aanwijzingen nauwgezet en zaai voor 4 kropjes sla in een vak en voor 16 worteltjes in een ander vak.

De volgende morgen vlieg ik naar buiten met een mok met cichoreikoffie. Ik weet het wel,  zowel van die chichorei, not drinkable en wat mijn plantjes betreft. Er kan nog niets zijn, maar toch … Even kijken kan geen kwaad en ik geniet van het zonnetje dat langzaam aan door de bomen komt en gewoon het verkneukelen en de hoop dat er misschien wel al snel een sprietje zijn kop uitsteekt.

En… het duurde niet lang of er was een moedig stukje groen dat zich een weg naar boven baant en ik voelde mijn hart opspringen. Belachelijk natuurlijk, ik kan zo honderd kroppen sla in de winkel gaan kopen. Maar dit is toch anders, this is me. Dit voelt als mij.

Love

Berries

3 comments:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.