afbeelding in watercolor van een vogeltje dat zegt: my day will end when it's ok. Rechtboven schuin naar onder een takje met blauwe bessen in watercolor

Vrijdag de dertiende

Soms heb je van die nachten en ’s morgens sta je op… not my day today. Je oudste kind heeft de avond ervoor een machine tegen z’n hoofd gekregen. “Niets aan de hand mamsie”, zegt hij met een blauwe neus en geschaafde oogkas. Je andere zoon vertrekt  op stage naar de UK en zijn kot moet nog  verhuurd geraken. Tik, tak, tik, tak. De klok tikt sneller als je energie. Ik denk aan het kinderprogramma met die schaapjes en het gezellige gevoel, maar voor mij nog even niet, ik moet nog van alles.

Ik overweeg om het samen gaan lopen af te zeggen op de middag, maar weet dat ik mezelf daar naderhand op afreken. Dus ik ga en als Anni vraagt willen we nog iets drinken. Ik zou een glas wijn nemen maar jij niet hè, na het lopen? Zonder een moment van twijfel komt het eruit. Jawel, vandaag wel en we lachen, nemen een soepje met brood en een glas wijn. Het begint te sneeuwen met dikke vlokken en vanaf dat moment is het mijn dag.

Thuis neem ik nog een glas wijn en een stapeltje foto’s van misschien wel 50 jaar oud. Ik heb geen zin in professioneel gedoe en neem de camera van mijn Ipad en digitaliseer de foto’s. De telefoon gaat en ik hoor mijn jongste zeggen: “ examen gingen goed en een vriend wil misschien mijn kamer overnemen…. “Ik kom naar huis, kom je me afhalen van het station?”. “Is goed, ik moet nog wel vandaar even boodschappen doen. Mmm, hoor ik hem zeggen, dan blijf ik wel in de auto zitten.

Ik kijk op mijn klok en heb nog twee uurtjes. Vrijdag de dertiende gaat zachtjes over in zaterdag de veertiende en eindigt als een ok dagje.

Love,

Berries

2 comments:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.